رباعی شمارهٔ ۱۷۷ – کتابخانه ستیغ

هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری

تا چند کنی بر گل مردم خواری

انگشت فریدون و کف کیخسرو

بر چرخ نهاده ای چه می‌پنداری

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ