رباعی شمارهٔ ۱۵ – کتابخانه ستیغ

تا در چشمم نشسته بودی در تاب

پیوسته همی بریختی در خوشاب

و اکنون که برون شدن به رستم ز عذاب

چون دیده ز خس برست کم ریزد آب

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ