رباعی شمارهٔ ۳۴ – کتابخانه ستیغ

زین پس هر چون که داردم دوست رواست

گفتار بیفتاد و خصومت برخاست

آزادی و عشق چون همی باید راست

بنده شدم و نهادم از یک سو خواست

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ