رباعی شمارهٔ ۶۲ – کتابخانه ستیغ

گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

گر گویم دل فدا کنم دل هوسست

گر ملک فدا کنم همان ملک خسست

کی برتر ازین سه بنده را دست رسست

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ