رباعی شمارهٔ ۱۰۱ – کتابخانه ستیغ

زین رفتن جان ربای درد افزایت

چون سازم و چون کنم پشیمان رایت

برخیزم و در وداع هجر آرایت

بندی سازم ز دست خود بر پایت

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ