رباعی شمارهٔ ۲۶۶ – کتابخانه ستیغ

چون در غم آن نگار سرکش باشم

آب انگارم گر چه در آتش باشم

چون من به مراد آن پریوش باشم

گر قصد به کشتنم کند خوش باشم

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ