رباعی شمارهٔ ۲۸۳ – کتابخانه ستیغ

با ابر همیشه در عتابش بینم

جویندهٔ نور آفتابش بینم

گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا

چون چشم گشایم اندر آبش بینم

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ