رباعی شمارهٔ ۳۱۰ – کتابخانه ستیغ

تا چند ز سودای جهان پیمودن

واندر بد و نیک جان و تن فرسودن

چون رزق نخواهدت ز رنج افزودن

بگزین ز جهان نشستن و آسودن

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ