رباعی شمارهٔ ۳۴۴ – کتابخانه ستیغ

دل سوخته شد در تف اندیشهٔ تو

بفکند سپر در صف اندیشهٔ تو

دل خود چه کند سنگ خاره و آهن سرد

چون موم شود در کف اندیشهٔ تو

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ