رباعی شمارهٔ ۴۲۱ – کتابخانه ستیغ

ای شور چو آب کامه و تلخ چو می

چون نای میان تهی و پر بند چو نی

بی چربش همچون جگر و سخت چو پی

بد عهد چو روزگار و مکروه چو قی

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ