شمارهٔ ۱۲۰ – کتابخانه ستیغ

هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ

لیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه‌ام

در دیدهٔ سخای تو پوشیده مانده‌ام

زان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه‌ام

برچسب خوردهسنایی, قصاید و قطعات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ