تنت از چرخ و طبع دارد ساز

این و آن ساز خویش خواهد باز

جان حق داد جاودان ماند

زانکه حق داده باز نستاند

معرفت در دلت نهادهٔ اوست

باز کی گیرد آنچه دادهٔ اوست

کانکه او خود سرشت خاک نکرد

وانکه او خود نگاشت پاک نکرد

زانکه حکمت بد اقتضا نکند

هرچه حکمت کند هبا نکند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *