شمارهٔ ۵۴ – کتابخانه ستیغ

شد صالح و از همه قیامت برخاست

بارید ز چرخ بر سرم هر چه بلاست

گر شوییدش به خون این دیده رواست

در دیده من کنید گورش که سزاست

برچسب خوردهرباعیات, مسعود سعد سلمان

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ