رباعی شمارهٔ ۳۴ – کتابخانه ستیغ

چشمت که فسون و رنگ می‌بازد از او

افسوس که تیر جنگ می‌بارد از او

بس زود ملول گشتی از همنفسان

آه از دل تو که سنگ می‌بارد از او

برچسب خوردهحافظ, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ