رباعی شمارهٔ ۴۲ – کتابخانه ستیغ

گر همچو من افتادهٔ این دام شوی

ای بس که خراب باده و جام شوی

ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم

با ما منشین اگر نه بدنام شوی

برچسب خوردهحافظ, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ