رباعی شمارهٔ ۸۶۶ – کتابخانه ستیغ

آن زلف سیاه و قد رعناش نگر

شیرینی آن لعل شکرخاش نگر

گفتم که زکوة حسن یک بوسه بده

برگشت و به خنده گفت سوداش نگر

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ