رباعی شمارهٔ ۴۹ – کتابخانه ستیغ

آن یار که عهد دوستداری بشکست

میرفت و منش گرفته دامن در دست

می‌گفت دگر باره به خواب‌م بینی

پنداشت که بعد ازو مرا خوابی هست

برچسب خوردهابوسعید ابوالخیر, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ