رباعی شمارهٔ ۱۵۸ – کتابخانه ستیغ

ای دل ز هزار دیده خون می‌راند

عشقی که ترا سلسله می‌جنباند

خوش خوش به دعای شب میفکن کارت

بنشین که به روز محنتت بنشاند

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ