رباعی شمارهٔ ۱۶۲ – کتابخانه ستیغ

ای دیده دل آیت بلا می‌خواند

هشدار که در خونت بسی گرداند

این بار گرش موافقت خواهی کرد

من بیزارم تو دانی و دل داند

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ