رباعی شمارهٔ ۱۷۴ – کتابخانه ستیغ

در بزمگهی که مطربی کوس کند

بر تیر قضا تیر تو افسوس کند

رایات تو گر روی به بغداد نهد

دجله به در ریش زمین بوس کند

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ