رباعی شمارهٔ ۱۹۶ – کتابخانه ستیغ

دل درخور صحبت دل‌افروز نبود

زان بر من مستمند دلسوز نبود

زان شب که برفت و گفت خوش‌باد شبت

هرگز شب محنت مرا روز نبود

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ