رباعی شمارهٔ ۲۰۲ – کتابخانه ستیغ

با آنکه غم از دلم برون می‌نشود

از تلخی صبر دل زبون می‌نشود

با این همه غصه سخت جانی دارد

این دیده که از سرشک خون می‌نشود

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ