رباعی شمارهٔ ۲۰۸ – کتابخانه ستیغ

جان یک نفس از درد تو می‌ناساید

وز دل نفسی بی‌تو همی برناید

یکبار دگر وصل تو درمی‌باید

وانگه پس از آن اگر نمانم شاید

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ