رباعی شمارهٔ ۲۴۶ – کتابخانه ستیغ

ای دل بخریدی دم آن شمع طراز

وی دیده حدیث گریه کردی آغاز

ای عشق کهن ناشده نو کردی دست

وی محنت ناگذشته آوردی باز

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ