رباعی شمارهٔ ۲۵۳ – کتابخانه ستیغ

ماییم درین گنبد دیرینه اساس

جویندهٔ رخنه‌ای چو مور اندر طاس

آگاه نه از منزل امید و هراس

سرگشته و چشم بسته چون گاو خراس

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ