رباعی شمارهٔ ۲۷۴ – کتابخانه ستیغ

آخر شب دوش بی‌تو ای شمع چگل

بگذشت و گذاشت در غمم خوار و خجل

تو فارغ و من به وعده تا روز سپید

در بند تو بنشسته و برخاسته دل

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ