رباعی شمارهٔ ۳۳۲ – کتابخانه ستیغ

ای عشق در آفاق بسی تاختیم

تا از دل و دلدار برانداختیم

آخر حق صحبتی که با تست مرا

بشناس و همان گیر که نشناختیم

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ