رباعی شمارهٔ ۳۳۴ – کتابخانه ستیغ

سبحان‌الله غمی به پایان نبریم

الا که ازو در دگری می‌نگریم

آن شد که ستاره می‌شمردیم به روز

اکنون همه روز و شب نفس می‌شمریم

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ