رباعی شمارهٔ ۳۹۵ – کتابخانه ستیغ

گر شعر در مراد می‌بگشادی

یا کار کسی به شعر نوری دادی

آخر به سه چار خدمتم صدر جهان

از ملک چنان یک صله بفرستادی

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ