رباعی شمارهٔ ۳۹۷ – کتابخانه ستیغ

با دل گفتم گرد بلا می‌گردی

مغرور شدی به صبر و پی گم کردی

من نیز بدان رسن فروچاه شدم

دیدی که تو خوردی و مرا آزردی

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ