رباعی شمارهٔ ۴۱۳ – کتابخانه ستیغ

در بنده به دیدهٔ دگر می‌نگری

با این همه خوش دلم چو درمی‌نگری

هر روز سپس ترست کارم با تو

در من نه به چشم پیشتر می‌نگری

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ