رباعی شمارهٔ ۴۳۲ – کتابخانه ستیغ

ای شاه گر آنچه می‌توانی نکنی

زین پس به جز از دریغ و آوخ نکنی

اندر رمهٔ خدای گرگ آمد گرگ

هیهات اگر توشان شبانی بکنی

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ