رباعی شمارهٔ ۶ – کتابخانه ستیغ

این دل چو شب جوانی و راحت و تاب

از روی سپیده‌دم برافکند نقاب

بیدار شو این باقی شب را دریاب

ای بس که بجویی و نیابیش به خواب

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ