رباعی شمارهٔ ۶۰ – کتابخانه ستیغ

پایی که ز بند عالمی بیرونست

پالود به خون و زین غمم دل خونست

ای تاج سر زمانه آخر کم ازین

کای دست خوش زمانه پایت چونست

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ