رباعی شمارهٔ ۶۷ – کتابخانه ستیغ

می‌آمد و از دیدهٔ ما می‌نگریست

می‌رفت و دگرباره قفا می‌نگریست

با جلوهٔ خویشتن خوشش می‌آمد

یا از سر مرحمت به ما می‌نگریست

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ