شمارهٔ ۳۳ – کتابخانه ستیغ

بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت

با دست تهی کیسهٔ پر میپنداشت

بسیار دُر افشاند ولیکن چو بدید

جز مُهره نبود آنچه دُر میپنداشت

برچسب خوردهباب دوازدهم: در شكایت از نفس خود, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ