شمارهٔ ۶۴ – کتابخانه ستیغ

تا زلف ترا به خونِ دل، رای افتاد

دل در سرِ زلفِ تو به صد جای افتاد

از بس که سرِ زلفِ تو کردند به خم

دیدم که سرِ زلفِ تو در پای افتاد

برچسب خوردهباب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ