از تیرِ غمت بسی جگر دوختهای

بر مشک خطت بسی جگر سوختهای

مگذار که خطّ تو ز دستم بشود

چون دست مرا بدان خط آموختهای

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *