فقرۀ ۲۱ – کتابخانه ستیغ

با مست مرد هم‌خورش مشو.

مشو هم‌خور و خفت‌بامست‌مرد

که آمیزش مست رنجست و درد

برچسب خوردهارمغان بهار, ملک‌الشعرای بهار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ