غزل شمارهٔ ۲۲۵ : ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟

غزل شمارهٔ ۲۱۰ : در کف جور تو افتادم، تو دان

غزل شمارهٔ ۲۱۱ : رفت کار دل ز دست، اکنون تو دان

غزل شمارهٔ ۲۱۲ : ماهرخان، که داد عشق، عارض لاله رنگشان

غزل شمارهٔ ۲۱۳ : ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ ۲۱۴ : نگارا از سر کویت گذر کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ ۲۱۵ : عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن

غزل شمارهٔ ۲۱۶ : سهل گفتی به ترک جان گفتن

غزل شمارهٔ ۲۰۱ : ز غم زار و حقیرم، با که گویم؟

غزل شمارهٔ ۲۱۷ : تا توانی هیچ درمانم مکن