رباعی شمارهٔ ۱۵۴ : چون خاک زمین اگر عناکش باشی

رباعی شمارهٔ ۱۳۹ : عیشی نبود چو عیش لولی و گدای

رباعی شمارهٔ ۱۴۰ : نی بر سر کوی تو دلم یافته جای

رباعی شمارهٔ ۱۴۱ : ای کاش! به سوی وصل راهی بودی

رباعی شمارهٔ ۱۴۲ : با یار به بوستان شدم رهگذری

رباعی شمارهٔ ۱۴۳ : نی کرده شبی بر سر کویت گذری

رباعی شمارهٔ ۱۴۴ : بردی دلم، ای ماهرخ بازاری

رباعی شمارهٔ ۱۴۵ : چون در دلت آن بود که گیری یاری

رباعی شمارهٔ ۱۳۰ : آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو

رباعی شمارهٔ ۱۴۶ : ای منزل دوست، خوش هوایی داری