رباعی شمارهٔ ۱۵۴ – کتابخانه ستیغ

چون خاک زمین اگر عناکش باشی

وز باد هوای دهر ناخوش باشی

زنهار! ز دست ناکسان آب حیات

بر لب ننهی، گرچه در آتش باشی

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ