رباعی شمارهٔ ۱۴۲ – کتابخانه ستیغ

با یار به بوستان شدم رهگذری

کردم نظری سوی گل از بی‌صبری

آمد بر من نگار و در گوشم گفت:

رخسار من اینجا و تو در گل نگری؟

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ