رباعی شمارهٔ ۱۴۹ : هر لحظه ز چهره آتشی افروزی

رباعی شمارهٔ ۱۳۴ : دل در طلب دنیی دون هیچ منه

رباعی شمارهٔ ۱۳۵ : آنم که توام ز خاک برداشته‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۳۶ : ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای

رباعی شمارهٔ ۱۳۷ : پیری بدر آمد ز خرابات فنای

رباعی شمارهٔ ۱۳۸ : عشقی نبود چو عشق لولی و گدای

رباعی شمارهٔ ۱۳۹ : عیشی نبود چو عیش لولی و گدای

رباعی شمارهٔ ۱۴۰ : نی بر سر کوی تو دلم یافته جای

رباعی شمارهٔ ۱۴۱ : ای کاش! به سوی وصل راهی بودی

رباعی شمارهٔ ۱۱۰ : پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم