رباعی شمارهٔ ۹۰ : در دل همه خار غم شکستیم دریغ!
رباعی شمارهٔ ۱۰۶ : اندر غم تو نگار، همچون نارم
رباعی شمارهٔ ۹۱ : حاشا! که کند دل به دگر جا منزل
رباعی شمارهٔ ۱۰۷ : یارب، به تو در گریختم بپذیرم
رباعی شمارهٔ ۹۲ : خاک سر کوی آن بت مشکین خال
رباعی شمارهٔ ۱۰۸ : چون قصهٔ هجران و فراق آغازم
رباعی شمارهٔ ۹۳ : در کوی خرابات نه نو آمدهام
رباعی شمارهٔ ۱۰۹ : بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
رباعی شمارهٔ ۹۴ : ای جان و جهان، تو را ز جان میطلبم
رباعی شمارهٔ ۹۵ : عمری است که در کوی خرابی رفتم