رباعی شمارهٔ ۹۲ – کتابخانه ستیغ

خاک سر کوی آن بت مشکین خال

می‌بوسیدم شبی به امید وصال

پنهان ز رقیب آمد و در گوشم گفت:

می‌خور غم ما و خاک بر لب میمال

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ