رباعی شمارهٔ ۱۰۸ – کتابخانه ستیغ

چون قصهٔ هجران و فراق آغازم

از آتش دل چو شمع خوش بگدازم

هر شام که بگذشت مرا غمگین دید

می‌سوزم و در فراقشان می‌سازم

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ