رباعی شمارهٔ ۷ : تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ – ایضاله : هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان

رباعی شمارهٔ ۸ : دل بر تو نهم، زنم بداندیشان را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ – ایضاله : قبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او

رباعی شمارهٔ ۹ : از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ – ایضاله : ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ – در توحید : ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ – ایضاله : منم ز عشق سر از عرش برتر آورده

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ – ایضاله : ای رخت مجمع جمال شده

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ – در مدح شیخ حمیدالدین : که برد از من بی‌دل بر جانان خبری؟