رباعی شمارهٔ ۹ – کتابخانه ستیغ

از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟

آمد به فغان ز دست ما ساغر ما

از بسکه همی خوریم می را بر می

ما درسر می شدیم و می در سر ما

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ