قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۰ : ای همه گفتار خوب بیکردار،
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۱ : ای گشته سوار جلد بر تازی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۲ : بر مرکبی به تندی شیطانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۳ : بهار دل دوستدار علی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۴ : جهانا مرا خیره مهمان چه خوانی؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۵ : نگه کن سحرگه به زرین حسامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۶ : ایا همیشه به نوروز سوی هر شجری
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۷ : مردم اگر این تن ساسیستی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۸ : چنین زرد و نوان مانند نالی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۹ : دلیت باید پر عقل و سر ز جهل تهی